Her gün içimde sanki bir şeyler ölüyor.
Sanki pişmanlıklar asılı duruyor omuzlarımda.
Onlardan vazgeçmek istesem de,
Kemiriyor aklımı, ruhumu.
Bağlıyor beni tek bir sana.

Ruhunu tüm çıplaklığı ile görüyor gözlerim,
Fark ediyorum onlara bakınca,
Sanki bana suyun derinliklerini hatırlatıyor;
Yüzdüğüm ve kaybolduğum.
Saklıyorum seni o derin dalgalar arasında.

Bulamıyorum söylenecek tek bir kelime,
Sadece sessiz gözyaşlarım var avuçlarımda
Düğümlenen birkaç sözcük, boğazımda.
Gözlerimi kapatıyorsun ellerinle
Kulaç atmayı bırakıyorum böyle zamanlarda
Bırakıyorum, kendimi imkansızlığına

‘Kimim, neyim ve ne olacağım?’
Deli sorular dolduruyor zihnimi,
Beni sürekli pençeleri ile tutan
Kurtuluş yok diyor,
Kaosun içindeki bu boşluktan
Ve tekrar ediyor,
Kimim, neyim ve ne olacağım…

 

 

 

 

 

 

 

 

 

PAYLAŞ
Önceki İçerikDUYGULARI AÇIĞA VURMA
Sonraki İçerik4 sadece sayı mıdır?
Şuranur Zebunoğlu hakkında; Sonbaharın toprak kokulu, yağmurlu bir gününde Fatih'te doğdu. Çocukluğunu haylazlıklarıyla doyasıya yaşadı. Sanata ve edebiyata olan ilgisi küçük yaşlarda başladı. İlk okul ve lise öğrenimleri kolejlerde geçti. Daha sonra İstanbul Medeniyet Üniversitesi ,Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nden mezun oldu. Yayınevlerinde staj yaptı. Hayatı anlamak ve anlamlandırmak için kelimelere tutundu. Çeşitli dergilere yazdı, öykü yarışmalarına katıldı. Editörlük üzerine eğitimler aldı. Resim alanında kendini geliştirdi , dokunduğu her şeye renk verdi. Kadrajına aldığı her kare onun ilham kaynağı oldu. İnsanları dil, din , ırk ayrımı yapmadan sevmesini bildi. Diksiyon ve drama eğitimi aldı. Wattpad yazarlığı yaptı. Şimdilerde ise içinde bulunduğu Halk Edebiyatı Dergisi'nde yazıları yayınlanmaktadır.

YORUM YAP

Yorumunuzu giriniz!
Lütfen adınızı buraya girin