Hayallerini Tükettiğimiz Çocuklar

0
138

 

Son zamanlarda çevremizde sayıları gittikçe artan mendil, şeker vb satan çocuklar görüyoruz.Çıplak ayaklarıyla buz gibi zeminde oturarak gelen geçene uzatıyorlar elindekini.Üstleri başları kir içinde sadece gözleri görünüyor.Her gün sayısız kere geçiyoruz önlerinden.Bazılarına para uzatıyoruz mendil kalsın diyoruz bazılarını görmemezlikten geliyoruz.Bazen belediyelere isyan ediyoruz neden kalacak yer vermiyorlar diye bazen çoğunun Suriyeli olduğunu düşünerek ülkelerine gitmelerini istiyoruz.Çünkü görünce dayanmıyor vicdanımız.

Geçenlerde yaşadığım bir anımı paylaşmak istiyorum.Bir fast food zincirinde sıra bekliyordum.En sevdiğim burger menüsünü seçtim ve yanına sos da ekleterek masanın birine oturdum.10-15 dk sonra içeri bir çocuk girdi.Eli yüzü üstü başı çok pis.Elinde minik şekerler yemek yiyenlere uzatıyor.Kimi para veriyor şeker alıyor kimi başından savması için görevliye el işareti yapıyor.Yan tarafımda oturan bir arkadaş grubu var.Onların yanına da gidiyor bu çocuk.İçlerinden biri çocuğa aç mısın diyor.Çocuk kafa sallıyor.Bunun üstüne eline kocaman bir menü alıp geliyor bu kişi ve çocuğu boş bir masaya oturtup yemesini söylüyor.Benim görüş mesafemde olan bu olayların her dakikasını dikkatle izliyorum.Çocuk yavaş yavaş yiyor elindekini belki de bitsin istemiyor.Çocuk yiyedursun diğer yanımda oturan 2 aile var.Çocuklarına oyuncaklı menülerden almışlar ve hangi oyuncak daha güzel kavgası yapıyorlar.Biz bizim çocuğa dönelim yavaşça yemeğini yemeye devam ediyor.Zaman epey ilerledi tabi neredeyse herkes kalktı.Ardında çöp yığınları, yere dökülmüş patatesler, her yere bulaşmış ranch soslar bırakarak… Bizim çocuk da sona geldi artık yemeğinde.Bitiremediği hamburgerini peçeteye sararak cebine tıkıştırdı.Sonra eline bir peçete aldı ve masanın üstünü sildi.Tepsisine topladı tüm çöpleri ve tepsisini çöpe dökerek yıkama yerine koydu…

Bu anıdan nereye geleceğimi sorarsanız eli, yüzü, üstü başı pis bir çocuğun tertemiz kalbini size göstermek istedim.Evlerimizde hayal kurarken acaba tatilde nereye gitsek diye düşünürken göz ardı ettiğimiz masumlarımızdan haber vermek istedim.Parıl parıl parlayan gözleri ortaya çıkarmak istedim.

Çocuklar masumdur.Her çocuk masumdur.Onların dili, dini, ırkı, şekli olmaz.Onlar hepimizindir. Hepimiz sorumluyuz onlar için.Yediğimiz her lokmada aç çocukların hakkı vardır.Tıpkı bizim gibi onların da hayalleri vardır.Kimi doktor olmak ister yaralı arkadaşlarını iyileştirmek için kimi mühendis olmak ister savaşta yıkılan evlerini geri inşa etmek için kimi pilot olmak ister ailesini uzaklara kaçırabilmek için kimi öğretmen olmak ister çocukları eğitmek için.Kimi başkan olmak ister savaşları bitirmek için…

Teknoloji çok gelişti, insanlik çok gelişti gelişemeyen bizim duygularımız galiba.Tüketim kültürü diye benimsediğimiz çılgınlıkla doğayı tüketiyoruz, kendimizi tüketiyoruz. En kötüsü hayallerini tüketiyoruz çocukların.Elimize ne geçtiğine bakarsak kocaman bir sıfır çıkıyor karşımıza.Kocaman bir sıfır…

Her çocuk masumdur.Bana inanmıyorsanız gözlerine bakın.Gidin ve bir çocuğun gözlerine bakın.Kendisi açken yemeğini kuşlara veren, üşürken üşümesin diye arkadaşını saran, umutla her gün dua eden çocukların gözlerine bakın….

 

YORUM YAP

Yorumunuzu giriniz!
Lütfen adınızı buraya girin