Çocuklar ve Hayvanlar

0
105

Çocuğun bedensel, zihinsel, duygusal ve sosyal gelişimi bir bütünlük içinde ve birbirlerini etkileyerek tamamlanır. Çocuk önce kendini ve kendi dışındaki dünyayı beş duyusu ile algılar, algıladıklarını da taklit ederek, onlarla ilişkiye girerek öğrenir. Özellikle bu karşılıklı ilişkinin kiminle, nasıl ne sıklıkta olduğu onun zihinsel sosyal ve ruhsal gelişimini yakından etkilemektedir. Çocuğun çevresiyle olan ilişkilerindeki önemli kişiler anne ve diğer aile üyeleri, daha sonraları da yakın ve uzak çevresindeki insanlardır. Hayvanlar ve bitkiler gerek canlı gerekse cansız (oyuncak) halleri ile çocuğun dünyasına bebeklikten itibaren girmektedirler. Bu nedenle insan gelişiminde hayvanların, bitkilerin özellikle de evcil hayvanların katkısı çok fazladır.

Çocuklar için hayvan sevgisi çok önemlidir. Hayvanlar insanlar gibi konuşamaz ancak bazen insanlardan daha iyi bir dinleyici olabilir ve hissettiklerini beden diliyle anlatabilirler. Evcil hayvanlar, çocukları oldukları gibi kabul ettikleri için (örneğin çekingen ya da ısrarcı) aralarında farklı bir bağ oluşuyor. Evcil hayvanların çocuklar için zamanları hep vardır, çocuğunuz bu sebeple kendini asla yalnız hissetmez. Hayvan sevgisinin çocuğun ruhsal gelişimi ve hayal dünyasındaki etkileri ömür boyu yaşama olumlu etkiler yapmaktadır. Özellikle evinde kedi, köpek vb. hayvan besleyen ailelerin çocuklarının paylaşımcı, problem çözümleyici ve diğer insanlara karsı ilgili oldukları gözlenmiştir.  Çocuk evcil bir hayvanla insanlarla nasıl etkileşim kurabileceğinin, nasıl sosyalleşebileceğinin denemelerini yapabilir. Mutluluğunu ya da mutsuzluğunu paylaşabilir.

Evcil hayvanlar çocuğun sorumluluk uygusunun gelişmesine de yardımcı olmaktadırlar. Çocuk hayvanın beslenmesi, gezdirilmesi gibi bakımla ilgili isleri üstlenerek sorumluluk alabilmektedir. Çocuk hayvana bakarak bir şeyler vermenin, yardım etmenin zevkini tadıp onu sahiplenerek bağlılık duygusunun farkına varabilir. Hayvanlarında hasta olabildikleri ve zaman zaman aşı olmalarının gerekmesi çocuğun yaşadığı deneyimlerle ilgili olarak ona destek olacak ve bu tür durumlarla daha etkin basa çıkmasına yardımcı olacaktır.

Doğal yaşamla pek de ilgili olmayan bir çocuk evcil bir hayvan besleme fırsatı bulduğunda doğaya ilişkin tutumlarında olumlu bir değişim olma olasılığı yükselir. Bu etki sadece doğaya ilişkin düşüncelerin gelişmesine değil, doğayı anlama, sevme, koruma gibi duygusal ve davranışsal tepkilerin ve bazı kişilik özelliklerin gelişmesine ortam yaratır. Hayvanlarla kurdukları ilişkilerin çocuklara kazandırdığı en önemli becerilerden biri de empatidir. Hayvan besleyen çocukların başkalarının nasıl hissettiğini anlama becerileri artar. Çocuklar evcil hayvanlarla kurdukları ilişkiyle hayvanların hislerini ve isteklerini anlamayı öğrenirler. Nitekim yapılan araştırmalara göre evcil hayvan besleyen aile ortamlarında büyüyen çocukların empatik becerilerinin, böylesi deneyimlere sahip olmayanlara göre daha yüksek olduğu saptanmıştır.

Kaynaklar

Sener, S. (2000). Çocuk ve hayvan sevgisi. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi, 14;21-22.

Ateş, N. (2005). Hayvan Besleyen ve Beslemeyen Çocukların Saldırganlık Eğilimlerinin İncelenmesi. Ankara Üniversitesi. Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara

Basar, F. 1994. Çocuk ve hayvan sevgisi. 9. Ya- Pa Okulöncesi Eğitimi ve

Yaygınlaştırılması Semineri, Ankara.

Türküm, S., (1998). Çağdaş Toplumda Çevre Sorunları ve Çevre Bilinci,

YORUM YAP

Yorumunuzu giriniz!
Lütfen adınızı buraya girin